Wat kon ik verwachten. De Stationloop, 10 prachtige Engelse Mijlen door een fantastisch mooie groene omgeving. Vorig jaar liep ik er ook. Dit jaar vanuit de lappenmand aan de start. Rugproblemen, hamstrings, ziek geweest, vermoeidheid. Ik had geen verwachtingen, het zou een rustige loop voor me worden, beetje genieten etc. Ik dacht iets van 1.25-1.30, dat zou ik al prima vinden. Ik reed met loopmaatje Marinus en Bastiaan mee. Ook de broer (Ali) van loopvriend Mustafa was mee. We hadden hem meegevraagd, hij woont in Engeland en was bij zijn broer op bezoek die nog steeds in kritieke toestand ligt, hoewel er lichtpuntjes zijn. Vandaag liepen we voor Mustafa, in gedachten zijn we steeds bij hem terwijl hij vecht voor zijn leven.
Ali, Marinus, Bastiaan en ik op station Dalfsen
In Dalfsen aangekomen ging het eerst met de trein richting Ommen, daar is de start en dan lopend terug. Hoe simpel kan het zijn. Als een volle veewagen stonden we hutjemutje opeengepakt in de trein. Leuk joh! NOT! Het duurde maar een kwartier of zoiets dus dat viel mee. In Ommen gezellig lopen kletsen met veel bekende lopers en om half 8 was de start. Ik begon lekker rustig. Ik zag Richard in mijn buurt. Het ging nog best hard, ruim onder de 5.00min/km. Na 4 km raakte ik Richard kwijt en hobbelde rustig verder. Ik forceerde niks, mijn rug voelde ik wel. Na een km of 6 daverden we door / onder een molen door, prachtig en maf. Mijn rug voelde inmiddels beter aan. Het draaide wat beter. Ik probeerde tempo te houden, niet te gek doen. Ik genoot van het publiek, op veel plekken stond best wat publiek voor zo’n landschapsloop. Zelfs muziek op diverse plekken, DJ’s, doedelzakken, Piratenkoor, trommelaars, van alles heb ik gezien. Rond 10 km ging het allemaal prima en bij 12 km ging ik iets harder. Ik kon het niet laten. Ik begon dan ook vele lopers in te halen. Tussen 14 en 15 km kreeg ik Marinus in het vizier en bij 15 km was ik naast hem. We praten wat, Marinus had zijn dag niet en zat er helemaal doorheen. Tot de finish heb ik toen met hem meegelopen. Samen zijn we gefinisht, dat ging in 1.19.29, een prima tijd, niet verwacht.
Finish met Marinus
Bij de finish zagen we Ali al snel weer en we stonden wat te dollen. Ik stond daarna met diverse lopers te kletsen. Snel omkleden en weer naar huis. Een mooie avond, goed gegaan met mijn rug, niets geforceerd. Volgende week de halve marathon van Zwolle, kan ik nog mooi even herstellen.
Hier vind je wat foto’s.
En hier een sfeerverslag op film.
Groet en loop ze,
Keesdeloper
